لباس زمستانی

لباس زمستانی را چگونه می شویید

از نکاتی که موقع شستن لباس‌ زمستانی پشمی به خصوص انواع ژاکت و پلیور بافتنی جلو باز یا بسته که قیمت بیشتری دارند، باید به آن توجه داشته باشید، دمای آب است. استفاده از آب داغ برای شستن لباس پشمی یا بافت یکی از بزرگترین اشتباهاتی است که ممکن است مرتکب آن شوید.

آب داغ علاوه بر از بین بردن رنگ لباس، باعث تغییر سایز، کش آمدن و بد شکل شدن آن هم می‌شود. به همین دلیل لازم است دمای آب را هر چه پایین‌تر انتخاب کنید تا فرم لباستان عوض نشود. دمای آب ۴۵ درجه و حتی پایین‌تر برای شستن لباس‌های پشمی و زمستانه مناسب است.

اگر ماشین لباسشویی شما مدرن است و گزینه مخصوص به شستشوی لباس‌های ظریف و حساس را دارد، می‌توانید با احتیاط از آن استفاده کنید. حتی می‌توانید لباس زمستانه‌تان را در یک کیسه پارچه‌ای سفید بگذارید و داخل ماشین بیندازید تا الیاف آن سالم‌تر بماند و به سایر لباس‌ها گیر نکند.

اما اگر ماشینتان قدیمی است، ترجیحا انواع لباس پشمی سبک زمستانه را با دست بشویید. برای این کار ابتدا مایع لباسشویی یا پودر دستی شستشوی لباس را در مقداری آب گرم داخل یک تشت حل کنید و سپس آن را با آب سرد ترکیب کنید. سپس پلیور یا بلوز پشمی‌تان را داخل آب قرار دهید و بگذارید کمی خیس بخورد و آب و مواد شوینده به عمق بافت آن نفوذ پیدا کند.

در مورد لباس‌های عادی، معمولا بعد از خیس خوردن نوبت به چنگ زدن می‌رسد؛ اما در مورد لباس‌های پشمی نباید از این قاعده پیروی کرد. چنگ زدن زیاد لباس پشمی باعث از بین رفتن فرم لباس می‌شود؛ بنابراین لباس را به آرامی چنگ بزنید و سپس آب بکشید. بهتر است لباس را زیر شیر آب نگیرید و چندین بار آب تشت را خالی کنید تا لباس کش نیاید.

برای گرفتن آب لباس زمستانه، نباید لباس را به اصطلاح بچلانید یا تکان دهید. بهترین کار این است که لباستان را روی لبه یک سبد قرار دهید و آن را نزدیک بخاری یا شوفاژ بگذارید. زیر سبد را با استفاده از سینی بپوشانید تا آب اضافه لباس روی زمین پخش نشود. همچنین از پهن کردن لباس پشمی روی بند لباس به شدت خودداری کنید. وجود جاذبه و سنگینی لباس باعث کش آمدن و خراب شدن آن خواهد شد. می‌توانید لباس را روی استند رخت آویز پهن کنید و در سایه قرار دهید تا نور آفتاب به رنگ آن آسیبی نزند.

این روز‌ها در بازار جدیدترین انواع سویشرت زنانه اسپرت و بلندو انواع سویشرت‌های زیبای مردانه دیده می‌شود؛ اما جنس بیشتر این لباس‌ها پشمی نیست. بسیاری از این لباس‌ها از نخ پنبه تهیه شده‌اند، اما قطر زیادشان یا داشتن کرک در لایه داخلی لباس، باعث ایجاد گرمای آن می‌شود.

برای شستن لباس‌های پنبه‌ای زمستانه از اصول مربوط به شستن لباس‌های پشمی استفاده کنید؛ با این تفاوت که می‌توانید این لباس‌ها را به راحتی داخل ماشین لباسشویی بیندازید. برای از دست نرفتن رنگ لباس از ترفند‌های جلوگیری از پس دادن رنگ استفاده کنید. از مایع مخصوص شستشوی لباس رنگی کمک بگیرید یا اگر لباس‌هایتان تیره هستند، سراغ مایع شستشوی لباس‌های مشکی و تیره بروید. علاوه بر اینکه باید مراقب پس دادن رنگ این لباس‌ها باشید، دقت زیادی داشته باشید که این لباس‌ها را با لباس‌هایی داخل ماشین نیندازید که آن‌ها هم ممکن است رنگ پس بدهند.

اگر تا به حال یک پلیور پشمی را با دست شسته باشید، متوجه زیاد شدن وزن آن موقع تمام شدن شستشو شده‌اید. دلیل این اتفاق این است که حجم آبی که یک سویشرت زمستانه موقع خیس شدن نگه می‌دارد، باعث بالا رفتن وزن آن خواهد شد؛ بنابراین مراقب باشید ماشین را خیلی سنگین نکنید و در هر سرویس تعداد کمی لباس زمستانه داخل آن قرار دهید تا ماشین لباسشویی بتواند لباس‌ها را بهتر بشوید.

روی هر لباسی برچسبی وجود دارد که بهترین نحوه شستشو و خشک کردن آن لباس را آموزش می‌دهد. روی برچسب لباس‌های زمستانی هم نوشته شده که دمای مناسب برای شستشویشان کدام است؛ آیا بهتر است شستن‌شان را به خشکشویی واگذار کرد یا شستشوی دستی برایشان کافی است. همچنین نحوه اتو کردن و دمای مناسب اتو هم از دیگر نکاتی است که روی برچسب لباس نوشته شده است؛ بنابراین قبل از هر کاری برچسب روی لباس را بخوانید.

ممکن است یک پلیور سفید داشته باشید که بدتان نیاید آن را با وایتکس یا سایر شوینده‌های قوی بشویید؛ اما بهتر است بدانید استفاده از این ماده شوینده و هر ماده قوی دیگری برای شستن الیاف پشمی و بافت لباس‌های زمستانه کاملا ممنوع است. وایتکس به راحتی بافت لباس را از بین می‌برد و عمر آن را کم می‌کند. برای شستن لباس‌های رنگی هم از شوینده‌های سبک کمک بگیرید و سعی کنید رنگ لباس را تثبیت کنید؛ البته از روش‌هایی استفاده کنید که به الیاف پشمی آسیبی نمی‌رساند.

عینک آفتابی

عینک آفتابی مناسب خود را انتخاب کنید

عینک آفتابی یک کالای زینتی نیست با توجه به شرایط آب و هوایی کشورمان ایران استفاده از عینک آفتابی برای تمام افراد و در اکثر شهرهای را ضروری نموده است. لذا به همین دلیل ما اطلاعاتی در خصوص انواع عینک های آفتابی گردآوری کردیم و به اطلاع شما همراهان می رسانیم.
عینک آفتابی وظیفه‌ی محافظت از چشم ها را در مقابل اشعه‌های مضر آفتاب بر عهده دارد.
بیشترین تابش اشعه‌ی ماورای بنفش یا به اختصار UV خورشید بین ساعت ۱۰ صبح تا ۱۴ بعداز‌ظهر است، و در این ساعات باید برای جلوگیری از ورود این اشعه به چشم از عینک‌آفتابی استفاده کرد.
کسانی که دارای چشم‌های روشن هستند بهتر است از عینک‌های تیره و افراد با چشم‌های تیره بهتر است از عینک‌های روشن استفاده کنند.
عینک‌های معمولی (غیرآفتابی – طبی) هم که رنگی نیستند می‌توانند مانع از عبور اشعه‌ی ماورای بنفش (UV) به داخل چشم شوند.
نکته‌ی مهم دراین زمینه دقت در انتخاب صحیح عینک آفتابی است. چون در تمام فصل‌ها باید از عینک‌های آفتابی استفاده شود.
جنس لنز های عینک آفتابی بهتر است آیا شیشه‌ای یا پلاستیکی باشد؟
عدسی‌های عینک آفتابی ، در دو نوع شیشه‌ای یا پلاستیکی هستند. عدسی‌های پلاستیکی سبک‌تر و در برابر ضربه مقاوم ترند. اما عدسی‌های شیشه‌ای وضوح بیشتری دارند، کمتر خش می‌افتند و گرانتر هستند.
شیشه برای جلوگیری از اشعه‌ی ماورای بنفش کفایت می‌کند. ولی عینک‌های آفتابی فتوکرومیک که وقتی فرد وارد روشنائی می شود، شیشه‌ی عینک تیره‌تر می‌شود بهترین انتخاب می‌باشند .
علیرغم اینکه این شیشه‌ها خراش و خط برنداشته و سال‌ها قابل استفاده هستند اما تا حدی سنگین می‌باشند.
در رانندگی باید از عینک آفتابی استفاده کرد.
توجه داشته باشید نباید در هنگام شب برای زیبایی از عینک آفتابی استفاده شود.
رنگ شیشه‌ی عینک آفتابی هم نکات مهم و قابل توجه است.
یک اصل؛ کلی بهترین رنگ برای شیشه‌ی عینک آفتابی خاکستری است .این رنگ تمام طیف نور را بطور یکسان جذب می‌نماید. ۸ درصد مردان و تقریباً صفر درصد زنان دچار اختلالات رنگ (کوررنگی) هستند.
با توجه به اختلال رنگ در چشمان افراد باید شیشه‌ی عینک آفتابی خود را انتخاب کند . شیشه‌ی قهوه‌ای کمرنگ در افراد دچار اختلال رنگ سبز مناسب نمی‌باشد . لنز سبز رنگ برای افراد دچار اختلال رنگ سبز و قرمز مناسب نیست .
عدسی خاکستری مناسب‌ترین رنگ برای مردان است. زنان می‌توانند از شیشه‌های سبز و قهوه‌ای استفاده کنند. شیشه‌ی قرمز و صورتی برای تمامی افراد نامناسب است .
شیشه‌های کهربائی رنگ، مسدود کننده‌ی نورِ آبی نیز نامیده می‌شوند . مدتی این شیشه ها برای تنیس بازان توصیه می شد. گفته می شد که این شیشه ها نه فقط اشعه ماوراء بفنش بلکه تمام رنگ آبی محدوده رنگ ها را جذب می کند .
بنابراین بعضی اعتقاد دارند که این شیشه ها دید شفاف تری به آنها می دهد ولی در مطالعات انجام شده دیده شد که این شیشه ها اشعه ماوراء بنفش را خیلی خوب جذب نکرده و ممکن است باعث بازشدن مردمک و در نتیجه باعث ورود بیشتر اشعه ماوراء بنفش شوند .
اما شیشه‌های پلاریزه فقط به امواج عمودی اجازه‌ی عبور می‌دهند. چون اکثریت امواج منعکس شده افقی می‌باشند بنابراین این نورها مسدود می‌گردند.
عینک‌های آفتابی آینه‌ای نیز محافظین خوبی محسوب نمی‌شوند . اگر نگران برخورد اشعه‌ی ماورای بنفش با چشمان خود هستید، این نوع عینک نباید انتخاب شما باشد.
نوع دیگری از عینک‌های آفتابی دارای شیشه‌هایی است که در قسمت فوقانی تیره بوده و به‌تدریج در سمت پائین شیشه روشن‌تر هستند. ولی نکته‌ی مهم این است که مزاحم‌ترین نورهای منعکس شده معمولاً از پائین به چشم برخورد می‌کنند.
شیشه‌های شفاف۹۰ درصد نور را عبور می‌دهند. هر چه شیشه‌ی عینک که تیره‌تر باشد نورکمتری از آن عبور می‌کند.
عینک‌های با شیشه‌ی کمرنگ حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد نور را عبور می‌دهند. شما با میزان ۱۰ تا ۱۲ درصد نور می‌توانید خیلی خوب ببینید. اما پزشکان دامنه‌ی ۲۰ درصد عبور نور در عینک‌های آفتابی را توصیه می‌کنند.
توجه کنید که عدسی‌های غیراستاندارد معمولاً سطح ناهموار و غیر یکنواختی دارند.
برای اطمینان از عدم وجود انحراف در عدسی می‌توانید عینک را به چشم بزنید و به یک سطح منظم مثل لبه‌ی میز یا خطوط بین کاشی‌ها نگاه کنید و در همین حال سرتان را به بالا و پایین و چپ و راست حرکت دهید. اگر عدسی استاندارد باشد، این خطوط با حرکت چشم شما همچنان صاف باقی می‌مانند و در غیر این صورت، کج و معوج می‌شوند.
به یاد داشته باشید که عینک آفتابی استاندارد باید از زیر ابروها تا نزدیک گونه‌ها را پوشش دهد .
از علائم چشمی عینک‌‌های آفتابی غیراستاندارد می‌توان به سوزش، خارش، سردرد، خشکی چشم و افزایش و کاهش سطح دید اشاره کرد.

فیروزه

فیروزه گنجنه ای در نیشابور در دستان چهره ها

فیروزه بیشتر اوقات در رسوبات مس در محیط‌های بایر و نسبتا کم آب یافت شده است. این سنگ در مکان‌هایی بوجود می‌آید که میزان مس موجود در منطقه بالا باشد. فیروزه بر اثر تاثیر محلول‌های سطحی مس‌دار بر روی سنگ‌های غنی از Al2O3 و غنی از فسفر و گاهی نیز بر اثر تاثیر محلول‌های سطحی مس‌دار٬ بر روی فسیل‌های استخوانی جانوران به وجود می‌آید.

در ادامه بحث سنگ های قدیمی و بررسی نقش زیورآلات بر تمدن بشری این بار به سنگی گران قیمت می پردازیم که در بین رجال و شخصیت های سیاسی مان نیز جایگاه والایی دارد.

اشکال مختلف این سنگ  شامل دانه‌ای ریز، کمپاکت، متخلخل، کلیرای، خوشه‌ای، دندریتی و گاهی پوششی است. این سنگ معدنی ظاهراً به صورت نامتبلور و به صورت رگه و دانه‌های پراکنده در داخل سنگ مادر یافت می‌شود و غالباً به صورت نهان بلور است. میزان بلوره‌های فیروزه در طبیعت بسیار کم است و به علت جلاپذیری و رنگ جالب مورد توجه بوده است.

فیروزه به رنگ‌های آبی آسمانی، آبی مایل به سبز، سبز مایل به زرد، خاکستری مایل به سبز، آبی نیلی و آبی مایل به سفید وجود دارد. رنگ آبی آسمانی نوع مرغوب آن است و سبز مایل به زرد نوع نامرغوب. در صورتی که میزان مس موجود در کانی زیاد باشد به رنگ آبی در صورتی که آهن زیاد داشته باشد به رنگ سبز و در صورت وجود آلومینیم زیاد به رنگ سفید دیده می‌شود که به ترتیب ارزش آن کاهش می‌یابد یعنی رنگ آبی با ارزش‌ترین نوع آن است.

رنگ آن  ممکن است به تدریج به رنگ سبز تغییر کند. علت این امر قرار گرفتن کانی به مدت زیاد در نور شدید و یا حرارت است که باعث رنگ پریدگی و در نتیجه کم ارزش شدن کانی می‌شود.

در صورتی که آب از دست بدهد رنگ آن سفید می‌شود مانند کات کبود که در اثر حرارت آب تبلور خود را از دست داده و چون یون دیگری در محیط وجود ندارد، به رنگ سفید در می‌آید.

استفاده از فیروزه در ایران دوره باستان و بعد از آن در دوره اسلامی رواج بسیاری داشته است. این سنگ برای ساخت انواع آثار در حوزه هنرهای صناعی به کار برده میشده است. رنگ زیبای سنگ آن، موجب استفاده از آن برای ساخت زیورآلات شده است.

کشورهای صادرکننده فیروزه ایران، آمریکا، مصر، افغانستان هستند.

معروف ترین و پرخواهان‌ترین فیروزه ، متعلق به نیشابور است که از بیش از ۲۰۰۰ سال پیش استخراج می‌شده‌ است. معدن آن در نزدیکی روستای معدن نیشابور است و از سطح زمین دوهزار متر بلندی دارد.
انواع مرغوب ایرانی آن  از نظر رنگ، نقش و کیفیت به عجمی و شجری مشهورهستند. فیروزه علاوه بر نیشابور در جنوب مشهد، شمال‌شرقی کرمان، شمال‌شرقی شهر بابک، در تفت نزدیک یزد و در قلعه وزیری نزدیک بصیران و بیرجند وجود دارد.

اروپائیان نوع شجری و ایرانیان نوع عجمی را که بدون شجره است، می‌پسندند.

سطح آن شکل  صدفی دارد. فیروزه در شعله حرارت تیره رنگ می‌شود و رنگ شعله را به علت وجود مس، سبز یا آبی می‌کند. اگر فیروزه را در لوله بسته قرار داده، حرارت زیادی به آن بدهیم آب تبلور فیروزه جدا شده، اثر آن بر دیواره لوله آزمایش ظاهر می‌شود و کانی به تیرگی می‌گراید.

فیروزه‌ها جواهرات نسبتا نرم و کاملا حساس هستند. بدین معنی که رنگ فیروزه می‌تواند در طی استفاده کم‌رنگ شود. به همین دلیل امروزه حتی برای فیروزه‌هایی با کیفیت عالی یک مرحله به‌سازی شامل واکس زدن در نظر گرفته می‌شود. عمل واکس زدن باعث می‌شود تا ضمن افزایش سختی و در نتیجه افزایش دوام کانی، از محو شدن رنگ فیروزه به مرور زمان نیز جلوگیری شود.

واکس یک ‌نوع رزین مصنوعی است که طی روشی خاص با فرو بردن فیروزه در آن صورت می‌گیرد. امروزه اکثر فیروزه‌ها با این روش به‌سازی می‌شوند و این عمل حتی باعث افزایش قیمت و ارزش فیروزه می‌شود.

مهم‌ترین خطری که فیروزه را تهدید می‌کند ایجاد خراش روی آن ، آب داغ و مواد شیمیایی خانگی است و دلیل آن نیز ترکیب هیدراتی در سنگ است. فیروزه سنگی زنده می‌باشد و نسبت به روغن و مواد شیمیایی مانند مواد شوینده بسیار حساس بوده و تغییر رنگ می‌دهد. خلل و فرج سنگ باعث جذب چربی‌ها و موجب تغییر رنگ فیروزه می‌شود. هرگز از تمیزکننده‌های اولتراسونیک استفاده نکنید و از نزدیکی با مواد حاوی کلر نیز اجتناب کنید.
آب و نور نیز باعث تغییر رنگ فیروزه می‌شود. فیروزه در مقابل سه چیز عکس‌العمل نشان می‌دهد که هرگز نباید با آن‌ها تماس پیدا کند: روغن، کرم، ادکلن.

سنگ فیروزه از جمله سنگ‌هایی زینتی و با ارزش است که به علت خلل و فرج‌های زیادی که درون آن وجود دارد، نباید آن را با آب ‌شست. بهتر است آن را با پارچه‌های نخی نرم و تمیز و یا چرم جلا دهید.

کانی فیروزه به راحتی کثیف و گرد آلوده می‌شود. بازدم بر آن اثر نامطلوب دارد. چناچه مدت زیادی در آب بماند جلای آن کاهش می‌یابد. اگر چربی یا روغن بر سطح فیروزه مالیده شود، خلل و فرج را پر کرده و به تدریج گرد و غبار موجود در هوا بوسیله ذرات چربی جذب شده و جلای فیروزه را از بین می‌برد. چنان‌چه اثر نفوذی ذرات روغن عمیق باشد، ممکن است کانی خاصیت جلاپذیری و صیقل مجدد را هم از دست بدهد.

جواهرفروشان برای تشخیص فیروزه از فوتک استفاده می‌کنند بدین صورت که سطح پشتی فیروزه را تحت تاثیر شعله قرار می‌دهند، سپس با ذره‌بین‌های چشمی محل حرارت داده شده را مشاهده می‌کنند. در صورت پوسته پوسته قهوه‌ای شدن فیروزه است.
پیش‌تر این کانی تنها از سنگ فیروزه به دست می‌آمد ولی امروزه همانند دیگر کانی‌ها مصنوعی نیز فرآوری می‌شود به گونه‌ای که حتی تشخیص طبیعی یا مصنوعی بودن آن برای کارشناسان نیز بسیار دشوار است.

آنچه در اغلب فیروزه‌ها عمومیت دارد وجود رگه یا رگچه‌هایی سیاه یا قهوه‌ای رنگ برجسته است که مربوط به سنگ مادر تشکیل دهنده آن می‌باشد. این رگه‌ها گاه در طرح‌های منظم و غیرمنظم شکل می‌گیرند که در چنین حالتی به آن شبکه عنکبوتی و در اصطلاح بازار ایران به آن فیروزه شجری می‌گویند.

اگر این طرح منظم و زیبا باشد باعث افزایش ارزش فیروزه خواهد شد و اگر نامنظم و به صورت نقطه و لکه‌ای باشد از ارزش آن خواهد کاست.

عمر فیروزه را به وسیله به‌سازی شامل واکس زدن ، عدم شستشو با مواد شوینده و الکل ، عدم تماس با پوست چرب و مواد آرایشی ، در معرض نور و گرد و غبار قرار نگیرد. تمیز کردن فیروزه هر چند وقت یک بار افزوده می شود.

فیروزه دو رنگ را ابرش می‌نامند. بعضی انواع  آن را سست و سفید فام را در روغن می‌گذاشتند و رنگش موقتاً پررنگ‌تر ولی پس از چندی رنگ آن زایل می‌شد. اگر چربی به فیروزه مالیده شود سبز می‌گردد.

رنگ خاکه فیروزه سفید و گاهی سبز روشن است. مصنوعی آن را از رنگ کردن سنگ “مها” به‌دست می آورند که با نام خضرا نامیده می‌شد. این فیروزه در صورت شکستن از اصل تشخیص داده می‌شد چون سطح شکستگی آن سفید بود.فیروزه سنگ رسوبی فسفاته است. این کانی در اثر هوازدگی سنگ میزبان رنگ خود را از دست می‌دهد، لذا برای تهیه نمونه مرغوب این کانی باید از سنگ‌هایی که تحت تاثیر هوازدگی قرار نگرفته‌اند، استفاده کرد.

در اثر آزمایش با فوتک  شکاف برداشته و رنگ قهوه‌ای پوسته پوسته پیدا می‌کند و رنگ شعله هم سبز مات می‌شود.فیروزه

فیروزه مرغوب ‌دارای رنگ آبی سیر، جلای چینیو، سختی بالا می‌باشد. افزایش رنگ سبز٬ پریدگی رنگ و وجود ناخالصی عواملی هستند که باعث کاهش کیفیت فیروزه می‌شوند.

نام دیگر این سنگ ترکوئیز به معنای سنگ ترکی است. علت این نامگذاری آن است که فیروزه ایران از طریق ترکیه به اروپا صادر می‌شده است. فیروزه یکی از سنگهای قیمتی است که از عهد باستان در ایران شناخته شده، از کتیبه بنیاد کاخ داریوش بزرگ در شوش معلوم می‌گردد که در آن تاریخ احسائین نامیده می‌شد و از خوارزم برای زینت‌آلات کاخ آورده شده بود.فیروزه سنگ آرزوهای تمام پادشاهان ممالک از زمان کورش و داریوش است که به عنوان هدیه از طرف آن‌ها به تمام سلاطین داده می‌شد. در کشور ایتالیا از فیروزه آبی و صاف که به گوهر آبی معروف است، به عنوان گران‌قیمت‌ترین جواهرات استفاده می‌شود.

فیروزه یک فسفات آلومینیوم با سختی حدود ۶ است. با این حال به طور قابل ملاحظه‌ای از کوارتز نرم‌تر است. این کانی به طور طبیعی در طیف وسیعی از رنگ‌ها٬ از آبی آسمانی روشن تا سبز خاکستری یافت می‌شود. فیروزه با رنگ آبی خوشرنگ، بهترین کیفیت را دارا می‌باشد و بسیار کمیاب است و در حالی‌ که رنگ سبز یا آبی کمرنگ که از ارزش کمی برخوردار است، فراوانی بیش‌تری دارد.