بازخوانی پیدایش سینمای ایران

نقد و بررسی سینمای ایران بدون مطالعه تاریخچه و چگونگی پیدایش آن غیر علمی است لذا در سلسله مطالبی در مجله آی ژینا می کوشیم مهمترین رویدادهای تاریخ سینمای ایران را مرور کنیم.

اولین دوربین فیلمبرداری و دستگاه سینماتوگراف به ایران در سال ۱۲۷۹ هجری خورشیدی در زمان مظفرالدین‌شاه به ایران آورده شد و نخستین فیلم صدادار فارسی، فیلم دختر لر بود که در سال ۱۳۱۲ خورشیدی توسط اردشیر ایرانی در بمبئی ساخته شد.

۵ سال پس از اختراع جهانی آن توسط برادران لومیر نخستین سالن سینمای ایران در سال ۱۲۷۹ با نام سینما سولی که توسط مسیحیان شهر تبریز تأسیس شد.

اولین سینمای عمومی در ایران توسط میرزا ابراهیم خان عکاسباشی در سال ۱۲۸۳ شمسی برابر با ۱۹۰۴ میلادی، افتتاح شد. اما اولین سالن رسمی سینمای ایران در سال ۱۳۰۵ به نام سینما ایران در تهران ساخته شد.

تا سال ۱۳۰۹ هیچ فیلم ایرانی ساخته نشد و اندک سینماهای تأسیس شده به نمایش فیلم‌های غربی که در مواردی زیرنویس فارسی داشتند می‌پرداختند. نخستین فیلم بلند سینمایی ایران به نام آبی و رابی در سال ۱۳۰۹ توسط اوانس اوگانیانس ساخته شد.

در زمان حکومت جبار پهلوی اول، جو سیاسی کشور طی سال‌های ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۷ و اعمال سانسور شدید و مواجهه با جنگ جهانی دوم فعالیت سینمای ایران را با رکود مواجه ساخت.

هر چند که در این دوره هنوز سینمای ایران جنبه عمومی نیافته بود و استفاده از معدود سینماهای موجود در شهرهای بزرگ، تقریباً مختص قشرها خاصی از جامعه بود.

سازندگان فیلم نیز خط فکری خاصی وجود نداشت و به جز یکی دو نفر که به دلیل ویژگی‌های فرهنگی آنان عناصر ادبیات کهن ایران در ساخته‌های شان به چشم می‌خورد، در بقیه موارد فیلم‌های ساخته شده بیشتراقتباسی ناشیانه از فیلمهای خارجی بود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *