تفریح

تفریح در فرهنگ ایرانی چگونه تعریف می شود

تفریح به معنی شادی است. به اعمالی گفته می‌شود که توسط افراد در زمان فراغت انجام می‌گیرد و باعث بازگشت شخص به حال تعادل و طبیعی می‌شود. تفریح در مقابل کار قرار دارد کار نیز به معنی عمل و آنچه کسی انجام می‌دهد یا فعالیتی که فرد در ازای آن پول دریافت می‌کند؛ در مجموع پیشه؛ شغل تعریف می شود.

تفریح دارای دو بعد روحی و جسمی می باشد.

تفریح افراد ناشی از جهان بینی آن هاست بر همین مبنا تفریخ در دو جبهه خیر و شر قابل تفکیک است که مصادیق آن از هم تمیز داده می شوند.

در اسلام اوقات به چهار بخش عبادت، معاش، تفریح و استراحت تقسیم می شوند. اسلام برای تفریح جایگاه خاصی قائل بوده و توصیه های زیادی در خصوص کم و کیف و چگونگی نموده است از جمله اینکه تفریح نباید برای فرد و جامعه مضر باشد یکی از نکات مهم در تفریح هدفمندی  و مفید بودن آن برای افراد است.

هر عملی کارکردی دارد. تفریح تخلیه ناراحتی- هیجان- خستگی ناشی از کار-است. انسان همواره به فعالیتی می پردازد که برایش جذابیت داشته و موجب اقناع وی باشد به همین منظور دامنه بسیار گسترده ای از کارها را شامل می شود.

در ایران مولفه کار و تفریح تفسیری متفاوت دارد انسان ایرانی همواره دو بعد  مادی و معنوی زندگی اش را با کار و تفریح گره زده است. در کارها منافع عمومی را بر مبنای رضای الهی در اولویت امورش قرار می دهد و آن  را مایه شادی بر می شمارد. لذا محیط زندگی و کارش را با باغ های ایرانی که زندگی دنیوی را با مفهومی معنوی در آمیخته است مزین می نماید و خدمت به خلق را شکر خالق می داند. یک ایرانی با کار منافع عمومی و جمعی را تامین و هدفش رضای الهی می داند و از این رویکرد لذت می برد و این می شود تفریح فرح بخش او که نقشی مفید برای خودش در مجموعه خلقت می بیند.

همچنان باز مانده های تمدنی صفی گواه این تفکر و پویش ایرانی اسلامی است. ابنیه ها و دیوان های اداری در مرکز تعاملات مردمی و متصل به مراکز مذهبی و مساجد یک هماهنگی معماری و اجتماعی را در بر می گیرد. این رویکرد ایرانی پدیده ای صرفا اسلامی نیست قبل از اسلام در دین زرتشتی نیز ریشه داشته و نمودهای تمدنی و حکومتی در چند هزار سال گذشته داشته است. اما کمال آن در قرون پس از اسلام شکوفا شد. اسلام با تکمیل مسیر سعادت بشری راه رشد زندگی بشری را کامل ساخت.

امروزه با تحولات سیاسی اجتماعی در ایران طی دو قرن اخیر از جمله نابخردی حکام و ابتلائات ناشی از استعمار داخلی و خارجی عرصه را بر مردم ایران زمین تنگ نماید اما مانع طی طریق در مسیر تکامل آرمانی نشد شاهد آن وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ است.

با این وجود صدمات و خسارات ناشی از ستم و استکبار رفته بر این ملت مانند زخم هایی بر فرهنگ و تمدن ایران آشکار است.  به همین دلیل جنس تفریح و کار نیز آسیب دیده است برخی تحولات وام گرفته از غرب مفهوم تفریح را به زیاده خواهی و شهوت رانی و کسب لذایذ غیر انسانی سوق داده است. این رویکرد فرهنگی و تغییر نگرش به سبک زندگی موجب بروز تضادها و پارادایم در زندگی مردم شده است.

امروزه ایرانی ها بیشترین تفریح شان خوردن غذا در رستوران ، فست فود ، پارک ، طبیعت اطراف شهر است. گردشگری برون شهری به خاطر داشتن ملزوماتی نظیر زمان کافی و مرخصی از محل کار و اشتغال به تحصیل و نیاز به منابع مالی کافی برای هزینه های سفر در رتبه های بعدی است. در عصر جدید تفریحات مفهومی عام تر یافته از مطالعه ، موسیقی، فیلم، خرید و … که به هر نحوی لذت فردی را تامین کند گفته می شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *