موضوعی به نام تئاتر در ایران

در چند سال اخیر تحولات فرهنگی در ایران مرحله جدیدی را پشت سر می گذارد و به آرامی در مسیری خاص حرکت می نماید یکی از مهمترین شاخه های هنری که تاثیر و نمود برجسته این تحولات را به سرعت به نمایش می گذارد تئاتر است. هنر تئاتر طی چهار دهه پس از انقلاب اسلامی همواره دوره های فراز و فرود را سپری نموده است. اما امروز پا به دوره ای گذارده است که بسیار متفاوت از گذشته ۱۰۰ ساله تئاتر مدرن است. تجربه فروش میلیاردی در تئاتر نوین و اجراهای چند ده روزه ، ورود و یازگشت هنرپیشگان تلویزیون و سینما به تئاتر، جذب نیروی تازه نفس و جوان امروزی، صنعتی شدن ( بهره برداری از تکنیک ها و فناوری در اجرا، صحنه، محل اجرای نمایش، فروش بلیط و تبلیغات) همه و همه ضرب آهنگ این حوزه را دستخوش تغییر ساخته است. 

در ادامه ضمن بررسی تاریخی و تحلیلی تیاتر در ایران مقدمه پرداختن به این هنر و صنعت هنری را در سلسله مطالب مجله فراهم می آوریم.

بین النهرین مهد تمدن بشری است و فلات ایران محل انشعاب بزرگترین اجتماع انسانی از قبل تاریخ بوده است. در این بخش از جهان بشریت کوله بار مهاجرت را بر زمین انداخت و عصر نوینی از زیست بوم را پایه گذاری نمود. افراد ساکن در خاورمیانه در همه حوزه های فرهنگی و تمدنی از همه اقوام بشری پیشی جسته اند در تیاتر هم وضع به این صورت است. حال چه به بهانه مراسم و آیین های مذهبی و یا دیوان سالاری دولت شهرها و یا پس از اختراع خط و کتابت محلی برای بروز استعداد آدمی در برپایی نمایش های مختلف فراهم آمد. رفته رفته با توسعه فرهنگی در این خطه از جهان نقالی، اجرای سیاه بازی و کمدی شکل گرفته است. بعضا وجود مبادلات و تعاملات با دیگر اقوام همسایه نیز شیوه های بدیعی در اجرا مورد استفاده قرار گرفته است. این فرایند چند هزار ساله توشه ای از زیست بوم اقوام این منطقه است. تا اشکال هنرهای نمایی در قالب های متنوعی شکل گیرد.

امیدواریم در مطلب بعدی ضمن تشریح اقسام تئاتر و شرح تاریخ نوین هنرهای نمایشی چند نکته ای در خصوص تعزیه، روحوزی، سیاه بازی، خیمه شب بازی، نقالی و اجراهای ادبی و کلاسیک در این نقطه از جهان به پردازیم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *