بلاکچین

بلاکچین آینده دنیای ارتباطات (۱)

بلاکچین با توجه به ساختار آن و نبود گره‌های متمرکز کننده، بطور بالقوه هیچ مقامی توانایی کنترل زنجیره بلوکی یا به حالت تعلیق درآوردن آن را ندارد و این کار غیرممکن است.

اینترنت یکی از مهره‌های کلیدی ستون فقرات جامعۀ امروز است. تقریبا تمام ارتباطات مخابراتی از طریق اینترنت انجام می‌شود و دانش و اطلاعات از طریق اینترنت به اشتراک گذاشته شده یا توسعه می‌یابد.

کل سیستم مالی جهان آنلاین و به کمک اینترنت در حال انجام است. فعالیت هایی که در بخش‌هایی مانند بازاریابی ، سرگرمی، سیاسی و شبکه‌های اجتماعی انجام می‌شود

همۀ این فعالیت های انسانی بطور فزاینده‌ای به شکل آنلاین و به کمک شبکه‌ جهانی اینترنت انجام می شود که در دهه ۷۰ میلادی طراحی شده است.

اینترنت همچنان همان طراحیِ ساختاری، همان معماری و همان پروتکل به اشتراک گذاری داده‌ها را در هسته خود حفظ کرده که پنجاه سال پیش در زمان آغاز به کار داشته است.

اینترنت یک شبکه غیر متمرکز از رایانه‌ها، گوشی‌های هوشمند و سایر دستگاه های متصل هستند که می‌تواند یک نقطه کانونی، یک سرور، یک ارائه دهنده خدمات اینترنت یا یک ابررایانه باشد.

این گره نیز خود به گره‌های دیگری وصل شده‌ است این اتصال بگونه‌ای است که درنهایت اجازه می‌دهد تا همۀ دستگاه ها بتوانند از طریق یک «واسطه» با یکدیگر ارتباط داشته باشند. این واسطه، یک ارتباط برقرار شده یا ارتباط ایجاد شده میان چند گره است.

این همان زنجیرۀ بلوکی است؛ زنجیره بلوکی شیوۀ ذخیره و توزیع و حتی تولید داده‌ها را تغییر می‌دهد.
زنجیرۀ بلوکی در واقع چیزی بیش از یک راه جدید برای ساختاربندی ثبت داده‌ها نیست.

این فناوری اولین بار در سال ۲۰۰۹ میلادی توسعه داده شد و در آن زمان «شبکه توزیع شده» یا (distributed network) نام گرفت.

در مدل سنتی اینترنت، همۀ رایانه‌ها به گره‌هایی وصل هستند که کارشان متمرکز کردن و توزیع مجدد اطلاعات است اما در فناوری زنجیرۀ بلوکی، ساختار ذخیره و توزیع داده‌ها کاملا متفاوت است و به کمک چند فناوری پیشرفته مانند رمزنگاری و فشرده‌سازی پیشرفته داده‌ها، همه رایانه‌هایی که در زنجیره بلوکی هستند، «همۀ» اطلاعات را ذخیره کرده و در آن شبکه توزیع می‌کنند و همزمان، همۀ رایانه‌ها به همۀ رایانه‌های دیگر متصل هستند.

این سیستم بدون گره‌های متمرکز کننده کار می‌کند و همۀ دستگاههای متصل به هم، خودشان به نوعی گره هستند.

تفاوت شبکه‌های ارتباطی مانند اینترنت و زنجیرۀ بلوکی را می‌توان در سه مورد عنوان داشت:

سیستم‌ها یا متمرکز هستند یا غیرمتمرکز و یا توزیع شده که همان روش زنجیرۀ بلوکی است. در شکل سوم «همۀ» نقطه‌ها به «همۀ» نقطه‌های دیگر متصل هستند و نه به «برخی» از آنها.

به دلیل است که فناوری زنجیرۀ بلوکی را یک دفترکل توزیع شده (DLT) نیز توصیف نموده اند. یعنی دفترکل یا دفتر ثبتی که اطلاعات آن بطور کامل در شبکه توزیع شده است.

نام این فناوری از دو بخش «chain» و «block» ساخته اند

فهم این نامگذاری زمانی آسان می‌شود که با شیوۀ توزیع اطلاعات در زنجیرۀ بلوکی آشنا شویم.

برای این کار باید دانست که چگونه می‌توان در فعالیتهای شبکه‌ای که هیچ نوع سیستم کنترل مرکزی برای گره‌های آن وجود ندارد، نظم حاکم کرد؟

در مدل بلاکچین، چند شبکۀ ساختاربندی شده وجود دارد. هر رایانه یا وسیله دیگری که به زنجیرۀ بلوکی متصل شود، فایلی با همۀ اطلاعاتی که تا آن زمان در زنجیرۀ بلوکی بوجود آمده را دریافت می‌کند و به مجموعه‌ای از قوانین ساده می‌پیوندد که به پروتکل مشهور هستند.

بنا بر یک اصل مهم در زنجیرۀ بلوکی، همواره بعد از یک زمان مشخصی همۀ اطلاعات موجود در شبکه، بسته‌بندی و فشرده و رمزنگاری می‌شوند. این بستۀ اطلاعاتی که بلاک (block) نامیده می‌شود، به جمع دیگر بلاکها می‌پیوندد و به این ترتیب پس از مدتی زنجیره‌ای از بلاکها یا «Blockchain» تشکیل می‌شود.

بلاکهای بسته‌بندی شده برای استفاده در دسترس کاربران هستند اما هرگز قابل حذف یا تغییر نیستند. تغییر داده‌ها در بلاکهای زنجیر شده به یکدیگر از لحاظ فنی غیرممکن است و تنها یک راه برای حذف آنها وجود دارد:

یعنی کل زنجیره را حذف کنیم.

هر کامپیوتری که به این زنجیره متصل باشد، این توانایی را دارد که کل ساختار زنجیرۀ بلوکی و محتوای آنها را دوباره ایجاد کند.

بر اساس قوانین زنجیره بلوکی، این کار بطور خودکار هم انجام می‌شود.

با نگاهی به ساختار جوامع امروزی درمی یابیم اینترنت و ساختار غیرمتمرکز آن که بر چند گره مبتنی است، . هرکسی که گره‌ها را کنترل کند، بر کل اینترنت کنترل دارد و می‌توان گفت کسی که اینترنت را کنترل کند، جهان را کنترل می‌کند.

فابیو آلوز مورا

تنها با کنترل چند گره می‌توان به سانسور اطلاعات در کل یک کشور یا منطقه پرداخت و این همان کاری است که برخی با فیسبوک، واتس‌اپ یا تلگرام می‌کنند.
می‌توان با کنترل گره‌ها یک کشور را تحریم مالی و اقتصادی کرد؛ چیزی که برای ما در ایران اتفاق افتاد و چند سالی ارتباط این کشور با سیستم مالی جهانی قطع شد و به این ترتیب نمی‌شد با کارتهای اعتباری بین‌المللی از دستگاههای خودپرداز ایران پول دریافت کرد.
با کنترل برخی گره‌ها همچنین می‌توان به بازیابی یا دستکاری اطلاعات، بازتولید و توزیع گسترده اطلاعات حتی اطلاعات دروغین پرداخت.

امروزه در سراسر جهان، بیش از پول واقعی این پول دیجیتال است که در گردش است. بیش از ۹۲ درصد پول موجود در جهان، دیجیتال است. این پولی نیست که توسط دولت خلق شده باشد بلکه پولی است که توسط بانکهای خصوصی و اقتصادی خلق شده و تنها در اینترنت وجود دارد.

پورتال‌های آنلاین و شبکه‌های اجتماعی فعال در بستر اینترنت نیز به مهمترین فضا برای تبلیغات سیاسی و تاثیرگذاری بر مردم تبدیل شده‌اند. بنابراین ساختار اینترنت نقش مهمی در شکل دادن به وضعیت کنونی حاکم بر جهان داشته است.

زنجیرۀ بلوکی می‌تواند این وضعیت را تغییر دهد زیرا با توجه به ساختار آن و نبود گره‌های متمرکز کننده، بطور بالقوه هیچ مقامی توانایی کنترل زنجیره بلوکی یا به حالت تعلیق درآوردن آن را ندارد و این کار غیرممکن است.

پس از آنکه یکبار زنجیرۀ بلوکی شکل گرفت و آغاز به کار کرد، دیگر نمی‌توان آن را متوقف کرد.

معماری غیرمتمرکز زنجیرۀ بلوکی، توان محاسباتی شگفت‌انگیزی نیز به این سیستم در مقایسه با کامپیوتر داده است. مثلا، بر اساس گزارشی که در سال ۲۰۱۳ میلادی در مجلۀ اقتصادی «فوربس» منتشر شد، قدرت محاسباتی جهانی بیت کوین در زنجیرۀ بلوکی ۲۵۶ بار بیشتر از قدرت محاسباتی آن در ۵۰۰ سوپر کامپیوتر برتر جهان است.

باید توجه کرد، این مقاله در سال ۲۰۱۳ میلادی نوشته شده است درحالی که تخمین زده می‌شود امروزه قدرت محاسباتی جهانی زنجیرۀ بلوکی بیش از ۸۰۰ بار بیش از کل سیستم گوگل باشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *