مومیایی

اسرار درباره مومیایی

بسیاری از گردشگرانی که در دهه های ۱۶۰۰ و ۱۷۰۰ به مصر سفر کردند مومیایی ها را با خودشان به خانه هایشان آورده و آنها را به عنوان یک شی تزئینی یا عتیقه روی گنجه یا کمد می‌گذاشتند.

مومیاییها فقط متعلق به مصری ها نیستند. یونانی ها و رومی‌ها نیز که مدتی در مصر سکنی گزیدند به سبک مصری ها مرده ها را مومیایی می‌کردند.

مراحل مومیای کردن به همان شکلی که در قرن پنجم قبل از میلاد انجام می‌شد ادامه داشت، اما به تدریج با ظهور مسیحیت متوقف شد.

از سال ۴۰۰ تا ۱۴۰۰ قبل از میلاد یک عقیده مشترک در مورد «مومیا» این بود که آن یک داروی قوی با توانایی شفابخشی محسوب می‌شد. مومیا در اصل ماده ای بود که با آسیاب کردن مومیایی های واقعی به دست می‌آمد.

تعداد زیادی از گردشگرانی که در دهه های ۱۶۰۰ و ۱۷۰۰ به مصر سفر کردند مومیایی ها را با خودشان به خانه هایشان آورده و آنها را به عنوان یک شی تزئینی یا عتیقه روی گنجه یا کمد می‌گذاشتند.

 

مطالعه مصر باستان که مصرشناسی نامیده می‌شود، در دهه ۱۸۰۰ یک رشته درسی آکادمیک مشهور بود. عمل «باز کردن مومیایی» به یک جاذبه خیلی مشهور بدل شد و همه را به موزه های اروپا می‌کشاند.

در سال ۱۸۹۶ ویلیام فلیندر پتری باستان شناس بریتانیایی از تکنیک اشعه ایکس اقدام به آزمایش مومیایی ها بدون بازکردنشان کرد.

در اوایل دهه ۱۹۷۰ دانشمندان از فن پرتو نگاری تخمینی برای تشخیص بیماری ها استفاده کردند تا بتوانند تصاویری از داخل بدن مومیایی ها تهیه کنند. این پرتونگاری ها اطلاعات دقیقی در مورد روش های مومیایی کردن مصریان به آن ها داد.

در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ دانشمندان از مومیایی ها دی ان ای استخراج کردند به این امید که اطلاعاتی در مورد خصوصیات، محل زندگی و مهاجرت مصریان باستان به دست آورند و همین طور اطلاعاتی در مورد خصوصیات ژنتیکی و بیماری هایشان.

مطالعات جدید در مورد مومیاییها همکاری گروهی از رشته های مختلف علمی‌ از مصرشناسان، پزشکان، رادیولوژیست ها، انسان شناس های جسمانی و متخصصان زبان های باستانی را درگیر ساخت.

کشفیات جدید از مومیایی های شبه جیزره سینای، بیابان oases و دلتای شرقی رود نیل اطلاعات ارزشمندی در مورد سبک مومیایی کردن هر منطقه به دست داد.

باستان شناسان مصری به تازگی موفق به کشف سه مقبره با قدمت بیش از ۲۰۰۰ سال در مصر شده اند.

این مقبره‌های تازه کشف شده در دره رود نیل در جنوب قاهره و در منطقه القامین الصحراوی واقع شده است.

در این مقبره چند سارگوفگوس (تابوت انسان نمای سنگی) پوشانده شده با خاک رس وجود دارد و نشان دهنده ساخت آن‌ها در سلسله ۲۷ مصر باستان است.

در یکی از مقبره‌ها سنگ قبر بزرگی وجود دارد که در آن ۲ مومیایی مرد و زن و یک مومیایی متعلق به یک کودک وجود دارد؛ کار حفاری سومین مقبره کشف شده اکنون توسط باستان شناسان در حال انجام است.

مصریان باستان مردگان خود را به صورت موم اندود درمی آوردند و در مقبره‌هایی نگهداری می‌کردند. گاهی اوقات به دلیل شیوع یک بیماری همه گیر تمامی اعضای یک خانواده جان خود را از دست می‌دادند و با یکدیگر در یک مقبره مومیای می‌شدند.

شرایط خاص آب وهوایی کشور مصر و تکنیک بالای مومیایی اجساد باعث شده است تا بسیاری از مومیاییها قرن‌ها سالم باقی بمانند و در عصر حاضر توسط حفاری کشف شوند.

هرچند که در قرن‌های پیش بسیاری از مقبره‌ها برای سرقت گنجینه‌ها و طلا و جواهرات و حتی دزدیدن مومیایی‌ها مورد دستبرد قرار گرفته است.

در گذشته اعتقاد بر این بود که پودر مومیا که از خرد کردن اجساد موم اندود شده به دست می‌آید برای درمان بسیاری از بیماری‌ها مفید بود و این سبب شد میزان زیادی از مومیایی ها از بین بروند.

تحقیقات باستان شناسان بر روی هویت مومیایی‌های جدید کشف شده ادامه دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *